أبي
Kur'an'da 4 kez geçiyor · sıklık sırası 2.609 · Kesinleşti
Sembol anlamı: merkezden dışa iletilen veri, ham madde (أ) ile eşleşip karşılığını veren (ب); sonda varlık (ي). Bileşke: أب = verinin eşleşerek karşılığa dönüşmesi: kaynak olan · ي sonda (üst elifsiz): varlığa bağlanma (tamlama) ya da 'benim'. Tanım: veriyle eşleşerek varlığa kaynak olan → Baba. Kural: أب biçimlerinde sondaki harf cinsiyet değil kelimenin cümledeki durumunu gösterir: Vav (أبو) belirleyen olarak özne, Elif (أبا) iletilen olarak nesne, Ye (أبي) varlığa bağlı olarak tamlama ya da 'benim'. Anne أم'dır (80:35 وأمه وأبيه: 've annesi ve babası'). İkilik (أبوين, أبويه) anne babadır.
Harflerden anlama
| Harf | Konum | Seçilen anlam | Kural / not |
|---|---|---|---|
| أ | başta | Data, İleti, Veri, Ham madde | Hemze üstte: merkezden dışa |
| ب | Eş, Denk, Karşılık, Çift, Benzer, Terazi, Ayna, Simetri, Taraflar, Birbirini bütün olarak tamamlayan | ||
| ي | sonda | Var, Varlık (ى dahil) |
Bu karşılık Kur'an'daki yerlerin çoğunda oturuyor; bütün yerlerde sınanması sürüyor.
Harf harf ayrışım
| Harf | Ad | Konum | Tablodaki anlamlar | İşaret |
|---|---|---|---|---|
| أ | Elif | başta | Data, İleti, Veri, Ham madde | hemze üstte: merkezden dışa |
| ب | Be | ortada | Eş, Denk, Karşılık, Çift, Benzer, Terazi, Ayna, Simetri, Taraflar, Birbirini bütün olarak tamamlayan | |
| ي | Ye | sonda | Var, Varlık (ى dahil) |
Kaynak: klasik okunuşlar (yalnız karşılaştırma için)
أَبِى 4
Bu bilgi sistemin anlamına karışmaz; aynı yazılışın klasikte hangi farklı okunuşlarla geçtiğini gösterir.
Geçtiği yerler (4)
- Yûsuf 12:80فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ لِى وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَٰكِمِينَ
- Yûsuf 12:93ٱذْهَبُوا۟ بِقَمِيصِى هَٰذَا فَأَلْقُوهُ عَلَىٰ وَجْهِ أَبِى يَأْتِ بَصِيرًا وَأْتُونِى بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ
- Kasas 28:25فَجَآءَتْهُ إِحْدَىٰهُمَا تَمْشِى عَلَى ٱسْتِحْيَآءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِى يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا فَلَمَّا جَآءَهُۥ وَقَصَّ عَلَيْهِ ٱلْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
- Tebbet 111:1تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ