تبت
Kur'an'da 4 kez geçiyor · sıklık sırası 2.353 · Kesinleşti
KarşılığıKoptu
Sembol anlamı: eşten, karşılıktan (ب) ayrılmak (ت), ayrılık üstüne ayrılık. Bileşke: تب = karşılıktan ayrılma · بت = karşılığın kesilmesi · تبت = karşılığından tamamen kopmak. 4:18, 7:143, 46:15'te aynı yazılış 'geri dönmek' okunuşuyla da geçiyor: kötüden kopup dönmek.
Harflerden anlama
| Harf | Konum | Seçilen anlam | Kural / not |
|---|---|---|---|
| ت | başta | Ayırmak, Seçmek, Ayrılık, Seçim, Tercih, Ayrıştırmak | |
| ب | Eş, Denk, Karşılık, Çift, Benzer, Terazi, Ayna, Simetri, Taraflar, Birbirini bütün olarak tamamlayan | ||
| ت | sonda | Ayırmak, Seçmek, Ayrılık, Seçim, Tercih, Ayrıştırmak |
Harf harf ayrışım
| Harf | Ad | Konum | Tablodaki anlamlar | İşaret |
|---|---|---|---|---|
| ت | Te | başta | Ayırmak, Seçmek, Ayrılık, Seçim, Tercih, Ayrıştırmak | |
| ب | Be | ortada | Eş, Denk, Karşılık, Çift, Benzer, Terazi, Ayna, Simetri, Taraflar, Birbirini bütün olarak tamamlayan | |
| ت | Te | sonda | Ayırmak, Seçmek, Ayrılık, Seçim, Tercih, Ayrıştırmak |
Kaynak: klasik okunuşlar (yalnız karşılaştırma için)
تُبْتُ 3 · تَبَّتْ 1
Bu bilgi sistemin anlamına karışmaz; aynı yazılışın klasikte hangi farklı okunuşlarla geçtiğini gösterir.
Geçtiği yerler (4)
- Nisâ 4:18وَلَيْسَتِ ٱلتَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ حَتَّىٰٓ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ ٱلْمَوْتُ قَالَ إِنِّى تُبْتُ ٱلْـَٰٔنَ وَلَا ٱلَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ أُو۟لَٰٓئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا
- A'râf 7:143وَلَمَّا جَآءَ مُوسَىٰ لِمِيقَٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِىٓ أَنظُرْ إِلَيْكَ قَالَ لَن تَرَىٰنِى وَلَٰكِنِ ٱنظُرْ إِلَى ٱلْجَبَلِ فَإِنِ ٱسْتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوْفَ تَرَىٰنِى فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبْحَٰنَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلْمُؤْمِنِينَ
- Ahkâf 46:15وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ إِحْسَٰنًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُۥ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا وَحَمْلُهُۥ وَفِصَٰلُهُۥ ثَلَٰثُونَ شَهْرًا حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِىٓ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَىَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَٰلِحًا تَرْضَىٰهُ وَأَصْلِحْ لِى فِى ذُرِّيَّتِىٓ إِنِّى تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّى مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ
- Tebbet 111:1تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ